ارتباطات یکپارچه (به انگلیسی: Unified communications) که مخفف آن را UC می‌نویسند، عبارتی است که معمولاً برای یکپارچه کردن سیستم‌های جدا از هم ارتباطی، رسانه‌ها، ابزارها و نرم‌افزارهایشان با هم بکار می‌رود. به طور بالقوه شامل یکپارچگی نرم‌افزارهای کاربردی رومیزی یا تجاری، لوازم صوتی ثابت یا متحرک، ایمیل، پیغام گذاری سریع، پروتکل اینترنت-PBX، صدا روی پروتکل اینترنت، پست صوتی، پیغام گزاری یکپارچه، کنفرانس صوتی تصویری روی وب و لوازم و امکانات ارتباطی دیگر می‌باشد. با یک راه حل ارتباطات یکپارچه، کاربر می تواند یک پیام را از طریق یک رسانه ارتباطی دریافت و با استفاده از یک رسانه دیگر به آن دسترسی داشته باشد. به عنوان یکی از نمونه های رایج از این امر می توان به دریافت یک پیام پستی صوتی با تلفن ثابت دفتر کار و بازیابی همان پیام با استفاده از تلفن همراه اشاره کرد. کاربر پس از آن می تواند از طریق کانال های مختلف، از جمله پاسخ دهی متنی به چت، ساخت یک تماس تلفنی و یا قرار دادن یک تماس تصویری، به پیام پاسخ دهد. یکی دیگر از کاربردهای متداول از ارتباطات یکپارچه که امروزه می توان در بسیاری از دفاتر مشاهده شود، دریافت فکس و حفظ آن و ارسال آن به یک آدرس ایمیل است. مزایای به کارگیری سیستم خدمات یکپارچه را چنین می توان خلاصه نمود:

  • ارتباطات یکپارچه صوت، تصویر، دیتا و جابجایی
  • فراهم آوردن روشهای گوناگون ارتباطی (تلفنی، تصویری و متنی) در دل نرم افزارهای سازمانی
  • مجموعه سرویس های ارزش افزوده وسیعتر و در دسترس تر نظیر مرکز تماس Call/Contact Centre)، SMS، IM (Instant Messaging)، VM (Voice Mail)، Auto-attendant و…
  • قابلیت ارتقاء بهتر و کم هزینه تر
  • زیر ساخت مشترک با شبکه کامپیوتری بدون نیاز به بسترسازی مجزا برای ارتباطات تلفنی/تصویری
  • هزینه راه اندازی کم تر
  • تجهیزات ساده تر و نگهداری ارزان تر
  • بهبود راهکارهای گسترش و تغییر مقیاس سیستم (Scalability)
  • گریز از اشغال شدن خطوط مخابراتی و کاهش هزینه ها در ارتباطات بین ساختمانی /بین شهری
  • امکان در اختیار نهادن خدمات تلفنی و تصویری به هر شخص دارای کامپیوتر بدون نیاز به خرید سخت افزار تلفن با استفاده از بستر شبکه کامپیوتری (Soft phone)
  • قابلیت توسعه سیستم به ارتباطات مستقل بین شهری با هزینه پایین
چاپ/برون‌بری